In de baarmoeder krijgt de vrucht al vanaf de conceptie “ indrukken” en de emoties van genot, angst , schrik e.d. , die aan die indrukken worden gekoppeld , bepalen de waardering. Die wordt mede beinvloedt door de context waarin de indruk wordt beleefd.
Stel je zit even klem en neemt op dat moment een bepaalde geur waar. Het kan best zijn dat die geur dan niet als prettig wordt ervaren, ook niet in je latere leven. Je hebt het nare gevoel van klemzitten dan gekoppeld aan die geur.
Misschien heb je door het klemzitten ook al een "verstijfde" beklemmingsangst, een negatieve emotie die je niet door je heen hebt laten gaan.
Daarom is het brein van de mens bij geboorte al geen tabula rasa meer en kan zelfs al “ aangekoekt “ zijn met niet geheel verwerkte emoties.
Je fysieke lichaam is gewoon wat het is: beklede skeletbouw met o.a.een pomp, leidingwerk, tank, filters,beluchters en een centrale regelkamer. Je hoeft alleen maar de juiste en voldoende brandstof in de tank te doen, het systeem door te laten stromen en enig onderhoud te plegen. Genetisch bepaald met mogelijkheden.
Maar dagelijks roepen beeld, geluid, tast, reuk en smaak emoties bij ons op die de goede werking van het systeem en ons doen en laten beinvloeden. Onze gedachten, geneuzel van de nieuwe hersenen, roepen ook allerlei emoties op.
Het zijn juist de negatieve emoties, zoals angst, die we niet door ons heen laten gaan. Ons brein kan het daardoor niet verwerken en raakt, zoals dat ook bij onze darmen het geval is, aangekoekt. Dan wordt de essentie van de waarnemingen niet geheel en niet zuiver meer opgenomen en reageren wij ook niet meer zuiver.
En daar doen wij onszelf maar ook andere wezens tekort mee. Het vreet daarbij veel energie, die aangewend als wij liefde zijn en ons heelal voelen, " grenzeloos " is en een enorme meerwaarde krijgt.
Het is naar mijn mening van levensbelang dat vooral opvoeders er op letten dat kinderen hun emoties door zich heen kunnen laten gaan. Dat vraagt inzet, alertheid en invoelingsvermogen maar het is het waard want het jonge brein raakt dan niet snel aangekoekt met onverwerkte emoties.
Kijk en voel ook eens wat het vertelwerk te (ver)tellen heeft.
0 reacties:
Een reactie plaatsen